www.speiding.no

Ein hadde sagt seg villig til å ofre sjela si for å sjå isbjørn. Ei hadde snakka om bjørnefare både i vaken og sovande tilstand. Men ingen var eigentleg heilt budd då bjørnen dukka opp. Altså, vi hadde rifle, overlevingdrakt og signalpenn. Og god klaring til det som såg ut til å vere eitt av mange isflak ved Blomstranhalvøya rett utafor Ny-Ålesund.
Vi, speidarane på dugnadsleir i Ny-Ålesund, hadde tatt ein kveldstur i båt for å nå 79 grader nord.
- Sjå, ein sel, seier prosjektleiar Birdy, og peikar mot noko som svømmer mellom isen omlag hundre meter lenger fram.
- Eller, kanskje det berre er eit isflak som beveger seg? Den same Birdy begynner å bli litt forvirra.
- Nei, det er ein bjørn! EIN BJØRN! DET ER BJØRN!!!

Sjølv om vi er på nesten 79 grader nord, er det ikkje alle som får oppleve isbjørn på nært hald under fjorten dagar i byen. Eller ”byen”. Ny-Ålesund var tidlegare eit gruvesamfunn. No driv gruveselskapet Kings Bay plassen som ein forskningsstad. Forskarar frå heile verda er samla her for å forske på alt muleg, frå gjess til isbrear. Om sommaren bur det omlag 150 personar her, mens berre 30-40 held fortet gjennom vinteren. Dei siste åra har speidarar frå Norges Speiderforbund fått reise opp om sommaren for å jobbe for Kings Bay.

Vi er tolv speidarar her i år. Alt frå snekkarar og elektrikar med fagbrev og stillaskurs til folk utan praktiske ferdigheiter, men med godt humør. Til saman 24 ekstra hender som kan få gjort unna ein del ting dei som jobbar her aldri rekk å gjere. Lista med arbeidsoppgåver er lang, men med arbeidsdagar som strekkjer seg frå åtte om morgonen til åtte om kvelden får vi gjort mykje. Trekking av kabel, graving av grøft, vask av omlag alle vindauga i Ny-Ålesund, maling av hus og brusteinlegging er kryssa av på arbeidslista til driftssjef Øyvind.

Men kva er vitsen med å bruke sommarferien til jobb og slit på ein plass der det er stillongstemperatur og vêret skiftar lynne fleire gong for dag, der butikken er open to timar i veka, mobiltelefon er ulovleg og ubrukeleg, der du må ha rifle med deg for å bevege deg utafor sentrum og der du er innmar i langt unna andre folk? Jo, fordi dette heilt subjektivt sett er verdas vakraste plass. Eg hadde ein mistanke om det. Og etter å ha traska rundt i byen, gått tur på fjellet, kjørt båt og sett isbjørn, så er eg ikkje i tvil.

Eg har berre ein ting å klage på. Og det begynner å plage meg. Eg må snart reise herifrå.

Tur på skytterbanen. Årets skyttekonge: Iver Gjendem. Årets skyttedronning: Trine Aabakken.