Framtidsperspektiv for «fyrtårnet»

I kjølvatnet av at eg og Mats Brunsvik i førre veke var i Frankrike på ein europeisk konferanse om speidarsenter, ynskjer eg her å ta opp framtidsutsiktene for eit speidarsenter i forbundet vårt. Før, under og etter Speidartinget 2010 har «den allmenne diskusjonen» stort sett berre hatt eitt tema: avhending av Ingelsrud. Men no har det gått omtrent eit år sidan det endelege vedtaket vart gjort der, og dei etterfølgjande jubelropa/tårene har i stor grad stilna. Dermed er det på tide for oss alle saman å gjere som speidarstyret og eigedomsstyret har måtta gjere for lenge sidan, nemleg utvide horisonten og prøve å sjå framover.

I praksis står ein no att med tre eigedommar: Tredalen, Solstølen og Havbraat – høvesvis ein leirstad på Hvaler, ei hytte på Haugastøl og ei seglskute. Den alminnelege definisjonen av «speidarsenter» ute i Europa er nok ikkje eintydig, men inkluderer – etter det eg forstår – ikkje ei enkeltståande hytte eller ei seglskute. Etter mitt syn er dei to sistnemnde altså interessante som eigedommar i forbundet, men nok ikkje som moglege speidarsenter.

Som nemnt har diskusjonane etter det eg har oppfatta, kanskje i for liten grad dreia seg om framtida. Speidartinget sa eit tydeleg nei til Ingelsrud, men sa det samtidig eit tydeleg ja til Tredalen som eit nytt nasjonalt speidarsenter? Det ligg ikkje eksplisitt i vedtaksteksten (jf. sak 7.1.2, Speidartinget 2010), men derimot berre som ei antyding i det som det førre speidarstyret skisserte under «Forslagsstillers begrunnelse». Det som blir det store spørsmålet mitt då, er korleis vi kan vite kor mykje pengar vi skal/bør løyve til ein eigedom som vi ikkje veit sikkert kva vi vil med endå.

Vatn, kloakk, veg og parkering må nok uansett kome på plass dersom det skal vere nokon vits i å behalde Tredalen, men det som for min del er det store aberet, er størrelsen på staden. Det førre speidarstyret skreiv at: «Prosjektgruppen for nasjonalt speidersenter påpekte også i sitt arbeid at det kan være et fremtidig behov for supplerende eiendom i nasjonalt eie – men dette vil i så fall trenge nærmere utredninger, og er ikke noe speiderstyret per i dag ser som et aktuelt tema før for eksempel leieavtalen for forbundskontoret går ut i 2016.» (jf. 7.1.2). Poenget mitt er med andre ord korleis vi kan vite om vi skal utvikle Tredalen til hovudeigedommen vår før vi veit om staden er for liten.

Med dette innlegget er eg ikkje ute etter å gjere meg sjølv til motstandar av Tredalen, for det er eg faktisk ikkje. Seier folk flest eit tydeleg ja til Tredalen, skal eg snarare vere den fyrste til å hive meg med på tilhengjarlasset, for no treng vi samling når det gjeld eigedom i forbundet; motstand har vi hatt nok av. Problemet mitt er rett og slett at eg føler meg usikker ...

Kva trur de om Tredalen og framtidsutsiktene for staden?